Dziś – 26 kwietnia – kolejna – 3. – rocznica śmierci J.E. X. Bpa Daniela Dolana.

Daniel Lytle Dolan był amerykańskim biskupem katolickim (sedewakantystą)

Wykształcenie i święcenia

Daniel Dolan urodził się 28 maja 1951 roku w Detroit, Michigan.

W 1965 roku wstąpił do niższego seminarium archidiecezjalnego w Detroit, następnie do Zakonu Cystersów.

Poszukując katolickiego seminarium po katastrofie posoborowej Daniel Dolan wstępuje do Bractwa Św. Piusa X (FSSPX) w Ecône, w Szwajcarii, gdzie został wyświęcony na kapłana przez arcybiskupa Marceliego Lefebvre’a 29 czerwca, 1976 roku.

Jeszcze jako seminarzysta w Ecône, jesienią 1973 roku, doszedł do wniosku, że jedynym logicznym wyjaśnieniem nieprawości Nowej Mszy i błędów Soboru Watykańskiego II jest to, że Paweł VI, z powodu osobistej herezji, utracił papiestwo. Od tamtej pory stanowczo utrzymywał to stanowisko dotyczące Pawła VI i jego następców i ani razu nie uznał ich jako papieży w kanonie swej Mszy.

To wyjaśnienie sytuacji po Soborze Watykańskim II później stało się popularnie znane jako „sedewakantyzm” (od łacińskiego terminu oznaczającego interregnum między papieżami).

Praca misyjna w FSSPX

We wczesnym 1977 roku ksiądz Dolan powrócił do Stanów Zjednoczonych, gdzie zyskał sobie reputację elokwentnego kaznodziei i gdzie w przeciągu kilku lat założył ponad 35 tradycyjnych kaplic od wschodniego wybrzeża aż po zachodnie.

We wczesnym 1983 roku, jako część planu pójścia na kompromis z modernistycznym Watykanem, arcybiskup Lefebvre próbował narzucić „reformę liturgiczną” – Mszał Jana XXIII z 1962 – amerykańskim księżom FSSPX. Jednocześnie Arcybiskup nalegał, aby amerykańscy księża przyjęli skandaliczne stwierdzenia nieważności małżeństw udzielanych przez trybunały modernistyczne i aby pracowali z kapłanami wyświęconymi według sprotestantyzowanego rytu święceń promulgowanego przez Pawła VI w 1968 roku.

Dziewięciu księży, włącznie z x. Dolanem, odmówiło i natychmiast zostało usuniętych z FSSPX (czterech do nich później dołączyło).

Ekspansja w Cincinnati

X. Dolan kontynuował bez zmian swoją misyjną pracę duszpasterską i zwiększył liczbę działań w jego głównym kościele św. Gertrudy Wielkiej w Cincinnati, Ohio.

W 1989 roku x. Dolan zainicjował kontakty ze Zgromadzeniem Maryi Królowej Niepokalanej (CMRI). Późniejsze dyskusje wykazały zgodę co do głównych problemów teologicznych (papież, nowe sakramenty).

W 1991 roku biskup Mojżesz Carmona, przywódca meksykańskiej organizacji tradycjonalistycznej Trento, poprosił 12 księży CMRI, aby wybrali jednego spośród siebie, by przyjął konsekrację biskupią. Biskup Carmona, szanowany proboszcz i były profesor seminarium w Acapulco, sam został konsekrowany na biskupa w 1981 roku przez arcybiskupa P. M. Ngo Dinh Thuca, byłego arcybiskupa Hué, w Wietnamie.

Księża CMRI wybrali x. Marka A. Pivarunasa, którego następnie zgodnie z planem konsekrował biskup Carmona.

W 1992 roku bp Pivarunas, z intencją wsparcia duchownych wcześniej należących do FSSPX poprosił x. Dolana o przyjęcie sakry biskupiej. Po znacznym wahaniu x. Dolan zgodził się w połowie 1993 roku.

Sakra biskupia

X. Dolan został konsekrowany na biskupa w kościele św. Gertrudy Wielkiej w Cincinnati 30 października 1993 roku, w święto św. Andrzeja Apostoła, podczas uroczystej Mszy pontyfikalnej. Ryt trwał trzy godziny i wszystkie obrzędy Pontificale Romanum zostały zachowane.

Siedemnastu tradycyjnych katolickich kapłanów ze Stanów Zjednoczonych, Meksyku i Kanady uczestniczyło w ceremonii, razem z kilkoma setkami katolików z różnych części kraju.

Biskup Dolan posługiwał jako proboszcz kościoła św. Gertrudy Wielkiej w Cincinnati, Ohio.

Ponadto, biskup Dolan sprawował skromną narodową i międzynarodową posługę duszpasterską.

Udzielał sakramentu bierzmowania w kościołach w Stanach Zjednoczonych obsługiwanych przez byłych członków FSSPX, jak również dużo podróżował, aby sprawować obowiązki biskupie dla tradycyjnych kościołów i organizacji w Meksyku, Francji, Belgii, Polsce i Włoszech.

Śmierć (zmarł nagle w święto Matki Bożej Dobrej Rady 26 kwietnia 2022 roku)

Jego ostatni tweety (opublikowane 22IV2022…) brzmiały następująco:

„Błogosławione Święto Matki Dobrej Rady! Jakże Matka Boska pomagała i chroniła nas pod tym hojnym tytułem przez lata… Módlcie się również, aby Dobra Rada Matki Boskiej pomogła uleczyć bolesne podziały, korygując obecne błędy dotyczące Kościoła i papiestwa. Tylko Ona może pomóc, dlatego została nam dana. Trzyma Jezusa, Anioła Wielkiej Rady w swoich ramionach. Doradzaj nam i chroń nas, modlimy się”.

„Matkę Dobrej Rady nazywa się Madonną Papieży, ostatni – Pius XII, wziął ją za Patronkę swojego pontyfikatu. Choć dziś jest to wysoce klerykalne nabożeństwo, jest ono przykładem Apostolatu Świeckiego: Petruccia, bogata wdowa, która pracowała nad naprawą starego sanktuarium, zupełnie sama…”

Requiem aeternam dona ei, Domine.
Et lux perpetua luceat ei.